Geen standaardroute richting de psychiatrie
Zijn route richting de psychiatrie verliep niet standaard. Na zijn studie geneeskunde werkte hij jarenlang als bedrijfsarts, totdat hij op latere leeftijd alsnog de stap maakte richting de GGZ.
“Ik was 39 toen ik hier begon en daarna gestart ben met de opleiding tot psychiater. Uiteindelijk ben ik eigenlijk nooit meer weggegaan.”
Wat hem nog altijd motiveert, is de langdurige band die hij met cliënten opbouwt. “Sommige cliënten zie ik al acht of negen jaar. Je leert mensen écht kennen. Juist dat langdurige contact maakt het werk bijzonder.”
Volgens Bram zit de impact van zijn werk vaak niet in grote doorbraken, maar juist in kleine bewegingen die langzaam ontstaan. “Soms ben je jarenlang bezig om iemand in beweging te krijgen en ineens maken ze zelf een stap. Dat soort momenten zijn echt heel mooi.”
